Ξυλόλιο στα βαγόνια, κι η κάμερα σε zoom, μα η έρευνα κολλάει, σαν WiFi στο δωμάτιο του boom.[Ρεφρέν] Αλήθεια σε καραντίνα, κι η σιωπή σε πανικό, πολιτικοί σε ρόλο star, κι εμείς στο θεατρικό. Novartis, Τέμπη, και ξυλόλιο στη σειρά, μα η ελπίδα γράφει στίχους: “Ποιος μας κυβερνά;[Κουπλέ 2 – ΕΥΠ] Στην ΕΥΠ τα τηλέφωνα χτυπούν χωρίς ηχώ, κι η παρακολούθηση γίνεται πολιτικό σπορ. Ο πρωθυπουργός κοιτάει, μα δεν θυμάται πια, κι ο λαός μες στο inbox φωνάζει: “Ποιος μας κυβερνά;”(Θέμα: Οικονομία – ακρίβεια, πληθωρισμός)

[Κουπλέ 1] Στο μανάβικο κοιτάω, μα η τιμή με τρομάζει, η πατάτα έγινε χρυσή, κι ο μισθός δεν φτάνει. Το POS με κοιτάει, σαν να μου λέει “πλήρωσε”, μα η κάρτα μου σφυρίζει: “Άσε, δεν σε σήκωσε.”

[Ρεφρέν] POS και πατάτες, τιμές σε τροχιά, το καλάθι του νοικοκυριού, έγινε παγίδα βαριά. Μνημόνιο μου, σ’ αγαπώ, με δόσεις και χαρτιά, μα η τσέπη μου φωνάζει: “Φτάνει πια, αρκετά!”

[Κουπλέ 2] Στο ATM το υπόλοιπο, σαν ανέκδοτο παλιό, κι ο λογαριασμός της ΔΕΗ, σαν δράμα τηλεοπτικό.Το μέλλον μου σε Excel, με στήλη “ανεργία”, μα η ελπίδα μου ραπάρει, με beat απ’ την πλατεία.