🎤 Τίτλος: "Το μαγαζί και το πορτατίφ"
[Ρεφρέν]
ΝΔ μαζεύει τα καλά παιδιά, απ’ το ΛΑΟΣ κι απ’ τη σοσιαλδημοκρατία Γεωργιάδης, Βορίδης, Πλεύρης με χαρά, και Φλωρίδης, Χρυσοχοΐδης στη σειρά
[Κουπλέ 2] Ο Άρης ποστάρει μες στη χαρά, για την Άννα που ’χει κυβερνητικά φτερά Κι ο λαός κοιτάει με απορία, ποιος έμεινε πίσω απ’ την παλιά ιστορία[Γέφυρα]Το μαγαζί άδειο, το φως χαμηλό, ο Φουρτουνάτσης σκέφτεται το παλιό Μα η πολιτική δεν έχει σταθερό, κι αλλάζει χρώμα σαν το φως στο πορτατίφ το φτωχόΣβήσε το φως, Φουρτουνάτση, κι άσε το μαγαζί, το πήραν οι άλλοι, κι εσύ μες στη σιγή Το πορτατίφ αναστενάζει, σαν παλιό ραδιόφωνο, κι η πολιτική έγινε θέατρο μονόλογο[Κουπλέ 1] Ξυπνάει ο Άρης με καφέ και φωνή, στο ραδιόφωνο δίνει γραμμή[Ρεφρέν] Ο Άρης στο μικρόφωνο, με ύφος αυστηρό, σχολιάζει τα πάντα, με βλέμμα σταθερό Μα όταν του λες για φτώχεια και λαό, σου λέει “μην είστε λαϊκιστές, σας παρακαλώ[Κουπλέ 2] Τον αγαπά η Άννα, τον ακούει η ΝΔ, τον τσιτάρουν οι υπουργοί στα πρωινά Μα ο λαός στο λεωφορείο τον ακούει σιωπηλά, και σκέφτεται “καλά τα λέει, αλλά δεν είναι για εμάς”[Γέφυρα] Μες στα FM και τα tweets, ο Άρης χτίζει πολιτικές ερμηνείες Μα η ζωή δεν είναι μόνο στατιστική, είναι και ψωμί, κι αξιοπρέπεια, κι ηθική[Τελικό Ρεφρέν] Ο Άρης στο μικρόφωνο, με λόγο καθαρό, μα ο κόσμος τον ακούει με βλέμμα κουρασμένο Κι αν η αλήθεια είναι κάπου στη μέση, το ραδιόφωνο παίζει, κι η ζωή συνεχίζειΦέρτε και την Άννα, να κλείσουμε με στυλ Μείναμε με το πορτατίφ και το πολιτικό προφίλΜείναμε με το πορτατίφ, και μια ιδέα που ’γινε μύθος Οι άλλοι πήγανε κυβέρνηση, κι εμείς μείναμε στο ήθος Μείναμε με το πορτατίφ, και μια φωνή που δεν ακούγεται πιαΣχολιάζω με ακρίβεια, με ύφος δημοσιογραφικό Μα όταν μιλάς για φτώχεια, σε λένε λαϊκιστικό Η Άννα μ’ αγαπάει, το ξέρει το κοινόΕγώ δεν πήγα δεξιά, δεν έκανα στροφή Μα έμεινα με το μαγαζί, και μια παλιά γραμμή Οι φίλοι μου χαθήκανε, μπήκαν σε υπουργεία Κι εγώ γράφω tweets με χιούμορ και με ειρωνείαΡεφρένΟι άλλοι πήγανε κυβέρνηση, κι εμείς μείναμε στο ήθος Μείναμε με το πορτατίφ, και μια φωνή που δεν ακούγεται πιαΉμασταν ΠΑΣΟΚ, με όραμα και φλόγα Τώρα μας φωνάζουν “δεξιάς προέκταση” Μας πήρε η ΝΔ, μας έδωσε υπουργεία Μα η ψυχή μας ψιθυρίζει: “ήταν αλλιώς παλιά…Χρυσοχοΐδης Έτρεχα στις κρίσεις, με φόβο και ευθύνη Τώρα με χειροκροτούν, μα δεν είναι ίδια η σκηνήΦλωρίδης Μεταρρύθμιση ζητούσα, όχι χειροπέδες Μα τώρα με λένε “γαλάζιο”, και άλλαξα ιδέεςΠλεύρης (γρήγορο verse):Η ΝΔ είναι το τώρα, εσύ είσαι το χθες Κι αν θες να με φτάσεις, φέρε και τις παλιές σου φωνέςΗ πολιτική είναι θέατρο, είναι και ζωή Μεταγραφές, ιδέες, και λίγο υποκριτική Μα αν μείνουμε με το πορτατίφ και την καρδιά Ίσως γράψουμε ξανά ιστορία λαϊκάΆννα ΔιαμαντοπούλουΆννα, Άννα, φέρε φως Στο μαγαζί που ’μεινε μόνος ο φρουρός Άννα, Άννα, πες ξανά Πως η πολιτική μπορεί να ’χει καρδιά[Άρης – με ραδιοφωνική ένταση]Μίλησα για τάξη, για ευθύνη και λογικήΜα ο κόσμος θέλει πράξεις, όχι θεωρητικήΗ Ελλάδα θέλει φως, όχι μόνο φωνές Θέλει έργα και ιδέες, όχι άλλες σκιές Αν το μαγαζί έκλεισε, ας ανοίξει σκηνή Με πολιτική που έχει και καρδιά και ευθύνηΑν η Άννα τραγουδάει κι ο Άρης σχολιάζει, εγώ θα σβήσω το φως Όχι από θυμό—από σεβασμό Σ’ αυτό που κάποτε ήταν και σ’ αυτό που δεν θα ξαναγίνει
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου