[Intro]

Μια μάνα μιλάει, ένας άλλος την κρίνει,
Κι η δικαιοσύνη ακόμα περιμένει να φανεί.

[Verse 1]
Ποιος πενθεί σωστά, ποιος μιλάει πολύ;
Ποιος έχει δικαίωμα να φωνάξει στη βουή;

[Verse 1]
Ποιος πενθεί σωστά, ποιος μιλάει πολύ;
Ποιος έχει δικαίωμα να φωνάξει στη βουή;
[Verse 2]
Πολιτική, πένθος, οργή και αντίδραση,
Μια μάνα, μια χώρα, μια νέα διεκδίκηση.
Δεν είναι θέατρο, δεν είναι σκηνή,
Είναι η ζωή που φωνάζει “ως εδώ, αρκετή
[Outro]
Κι αν το timeline γεμίσει με φωνές,
Ας είναι αληθινές, όχι άλλες σκιές.
Για κάθε παιδί, για κάθε ψυχή,
Το τραγούδι αυτό να γίνει κραυγή.
Verse
Πολιτικοί στα πάνελ, μιλάνε για εμάς,
Μα εμείς εδώ μιλάμε... χωρίς φράγκα και γυαλάς.
Η μάνα που πενθεί, ο νέος που πεινά,
Το podcast αυτό, τους δίνει φωνή ξανά.
Verse 1
Η μάνα πενθεί, ο άλλος την κράζει,
Ο πρωθυπουργός... κάνει πως δεν ταράζει.
Fake news, memes και τρολ σε παρέλαση,
Κι η δικαιοσύνη... ακόμα σε αναμονή φάσης.
Hook

Μικρόφωνο και μπαρούτι, podcast με νεύρα,
Εδώ δεν έχει PR – μόνο φωνή και πένα.
Μπες στο επεισόδιο, φτιάξε καφέ,
Θα ακούσεις και αλήθειες... κι ας σε πονέσουν ντε.
Verse 2

Ο influencer κλαίει, ο δημοσιογράφος γελά,
Ο λαός πληρώνει – κι η ελπίδα πουλά.
Στο timeline παίζουν όλοι πολιτικοί,
Μα εμείς εδώ... δεν μασάμε απ’ τη σκηνή.