🎶 Τίτλος: «Η Σιωπή Δεν Είναι Δικαιοσύνη»
[Intro] Μια μάνα φωνάζει, το timeline γελά, Μα η δίκη αναβάλλεται, κι η αλήθεια διψά.
Αν ψάχνεις αλήθεια, κι όχι άλλο σενάριο,
Το podcast αυτό... είναι το δικό σου ραδιό.
Μικρόφωνο ανοιχτό, κι η φωνή σου μετράει, Γιατί η σάτιρα... είναι το μόνο που κρατάει.
[Κουπλέ 1] Ταυτοποιήθηκαν όλοι, λένε με σιγουριά, Μα η καρδιά δεν μετριέται με χαρτιά και αριθμητικά. Πέντε μήνες ακόμα, κι η εκταφή θα 'ρθει, Μα η μάνα δεν περιμένει, η οργή δεν κοιμάται εκεί.
[Ρεφρέν] Δεν είναι θέατρο, δεν είναι σκηνή, Είναι η ζωή που φωνάζει “ως εδώ, αρκετή”. Η σιωπή δεν είναι δικαιοσύνη, Είναι φόβος με στολή και υποκρισία σε κρίση.
[Κουπλέ 2] Ο Ρούτσι πεινάει, η Καρυστιανού μιλά, Κι οι άλλοι τους κρίνουν πίσω από οθόνη και καφά. Μα η μνήμη δεν ξεχνά, κι η μάνα δεν σωπαίνει, Όταν το παιδί της στο χώμα ανασαίνει.
[Γέφυρα] Αν η δίκη είναι θέαμα, τότε ποιος είναι θεατής; Κι αν η αλήθεια πονάει, ας πονέσουμε εμείς.
[Outro] Για κάθε παιδί, για κάθε ψυχή, Το τραγούδι αυτό να γίνει κραυγή.
[Κουπλέ 1] Στις ράγες έμειναν ψυχές, κι εμείς μείναμε πίσω, Με ερωτήσεις που δεν απαντήθηκαν, με φωνές που δεν ακούστηκαν.
Ταυτοποιήθηκαν λέει, όλα τα σώματα, Μα ποιος ταυτοποίησε την ευθύνη στα στόματα; Πέντε μήνες ακόμα, κι η εκταφή θα γίνει, Μα η αλήθεια δεν περιμένει, δεν έχει προθεσμία.
[Κουπλέ 2] Ο Ρούτσι πεινάει, η Καρυστιανού φωνάζει, Κι οι άλλοι λένε “εντυπώσεις”, σαν να μην τους νοιάζει. Μα η αλήθεια δεν είναι hashtag, δεν είναι trending, Είναι το βλέμμα της μάνας που δεν βρίσκει ending.
Outro
Αν η εκταφή είναι για εντυπώσεις, τότε η σιωπή είναι συνενοχή. Κι εγώ δεν θα είμαι μέρος της.
[Κουπλέ 1]
Η μάνα δεν σωπαίνει, κι η μνήμη δεν ξεχνά,
Όταν η δικαιοσύνη γίνεται σκιώδης μορφή στα χαρτιά.
[Κουπλέ 1] Ράγες γεμάτες ψυχές, κι αυτοί παίζουν με δίκες, Πέντε μήνες λένε, λες και ο πόνος έχει ημερομηνίες. Ο Ρούτσι πεινάει, η Καρυστιανού μιλάει, Κι οι άλλοι κάνουν scroll, σαν να μην τους αφοράει.
[Κουπλέ 2]
Κι εγώ γράφω, γιατί η σιωπή είναι συνενοχή,
Κι η μάνα δεν ξεχνά, ούτε εγώ, ούτε εσύ.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου