🎶 Τίτλος: «Η Σιωπή Δεν Είναι Δικαιοσύνη»

[Intro] Μια μάνα φωνάζει, το timeline γελά, Μα η δίκη αναβάλλεται, κι η αλήθεια διψά.

Αν ψάχνεις αλήθεια, κι όχι άλλο σενάριο,

Το podcast αυτό... είναι το δικό σου ραδιό.

Μικρόφωνο ανοιχτό, κι η φωνή σου μετράει,
Γιατί η σάτιρα... είναι το μόνο που κρατάει.

[Κουπλέ 1]  
Ταυτοποιήθηκαν όλοι, λένε με σιγουριά,
Μα η καρδιά δεν μετριέται με χαρτιά και αριθμητικά.
Πέντε μήνες ακόμα, κι η εκταφή θα 'ρθει,
Μα η μάνα δεν περιμένει, η οργή δεν κοιμάται εκεί.

[Ρεφρέν]  
Δεν είναι θέατρο, δεν είναι σκηνή,
Είναι η ζωή που φωνάζει “ως εδώ, αρκετή”.
Η σιωπή δεν είναι δικαιοσύνη,
Είναι φόβος με στολή και υποκρισία σε κρίση.
[Κουπλέ 2]  
Ο Ρούτσι πεινάει, η Καρυστιανού μιλά,
Κι οι άλλοι τους κρίνουν πίσω από οθόνη και καφά.
Μα η μνήμη δεν ξεχνά, κι η μάνα δεν σωπαίνει,
Όταν το παιδί της στο χώμα ανασαίνει.
[Γέφυρα]  
Αν η δίκη είναι θέαμα, τότε ποιος είναι θεατής;
Κι αν η αλήθεια πονάει, ας πονέσουμε εμείς.

[Outro] Για κάθε παιδί, για κάθε ψυχή, Το τραγούδι αυτό να γίνει κραυγή.

[Κουπλέ 1] Στις ράγες έμειναν ψυχές, κι εμείς μείναμε πίσω, Με ερωτήσεις που δεν απαντήθηκαν, με φωνές που δεν ακούστηκαν.

Ταυτοποιήθηκαν λέει, όλα τα σώματα, Μα ποιος ταυτοποίησε την ευθύνη στα στόματα; Πέντε μήνες ακόμα, κι η εκταφή θα γίνει, Μα η αλήθεια δεν περιμένει, δεν έχει προθεσμία.

[Κουπλέ 2] Ο Ρούτσι πεινάει, η Καρυστιανού φωνάζει, Κι οι άλλοι λένε “εντυπώσεις”, σαν να μην τους νοιάζει. Μα η αλήθεια δεν είναι hashtag, δεν είναι trending, Είναι το βλέμμα της μάνας που δεν βρίσκει ending.

Outro

Αν η εκταφή είναι για εντυπώσεις, τότε η σιωπή είναι συνενοχή. Κι εγώ δεν θα είμαι μέρος της.

[Κουπλέ 1]

Η μάνα δεν σωπαίνει, κι η μνήμη δεν ξεχνά,

 Όταν η δικαιοσύνη γίνεται σκιώδης μορφή στα χαρτιά.

[Κουπλέ 1] Ράγες γεμάτες ψυχές, κι αυτοί παίζουν με δίκες, Πέντε μήνες λένε, λες και ο πόνος έχει ημερομηνίες. Ο Ρούτσι πεινάει, η Καρυστιανού μιλάει, Κι οι άλλοι κάνουν scroll, σαν να μην τους αφοράει.

[Κουπλέ 2]

Κι εγώ γράφω, γιατί η σιωπή είναι συνενοχή, 

Κι η μάνα δεν ξεχνά, ούτε εγώ, ούτε εσύ.